liefste poliepen hoe zou ik het zuigen

uw afscheuring is uw verbondenheid

uw extractie is de totstandkoming van het

u als tandvlees of pinkjesvingerafdruk eigene

in wat u achterlaat uw geboorte is

bij de derde piep de afsluitende klik

van de niet achtergelaten boodschap

waarmede u de dood inging, telkens

weer wat eeuwen eerder dan het kervende

gebaar, de hypokriete knip van uw vader

die u daarmede wil helpen uw moeder het leven

te schenken, u ontaardt toch weerom dadelijk

in ottergeklets, in het koopzuchtige lonken naar blinkende

balletjes of als romantiek verpauperde loense pinguin

instuikende bij het laatavond joernaal

met antizweetschilfers in uw pantoffels

het ijs van haar magnum afschuivende

aan de Cote d' Or van haar lokken

zo zij de appel nam zo zijt gij

de worm die knaagt in benidorm

aanbid dan in kwieke vleugelslag misschien,

en bij het golvend eigeel van een blauw

uitslaand oog, in repen gerafeld

het vrouwelijke lijk dat u vandaag aanbidt

(zo zachtjes het dekseltje sluit in't gelid

zo teder het rietmis geklik der bezette schermen)

en strijkgleufjes strijk, smeer en

strijk uw gedachten uit en gij zult materie hebben

bijt nog eenmaal flink in uw kroupouken schelp

de huid der schoon heid smel tent hoog op uw tong

en daarbij in kleine put yes als ware het uw tong

verkleinende verkrampende intensifiërende

hetto hetoo hetto het tonguitstrijkje o

fluoriscerende florence is immers

niet zoek de freule florence fladdert hier ja

florence verheugd zich in deze omfloerste tijd bij

uitstek dé gekolloceerde kip te spelen & spuugt

haar kakelbonte verzen netjes in het blond

schuimend bier in het rondije

in rond rijen in o ondije

mond in G